“Forget your perfect offering. There is a crack in everything. That’s how the light gets in.” (Leonard Cohen)

Mijn kennismaking met defensie was kort te noemen. Ik mocht opkomen voor mijn 1e keuring en bleek destijds 13 kilo te licht voor mijn lengte en mocht zogezegd terugkomen als ik wat zwaarder was. Ik heb me toen gestort op mijn studie en heb door hard werken mijn droom verwezenlijkt: ik wilde een universitaire studie afronden en dat is gelukt. Daarna ben ik voor langere tijd door grote delen van Azië gaan reizen, met als hoogtepunt: de Annapurna Basecamp Trek. Terug in Nederland heb ik de opleiding tot 1 e graad docent aan de Radboud Universiteit afgerond. Daarna ben ik een jaar voor de klas gaan staan.

Een heftige periode brak toen voor mij aan: binnen 1 dag overleed mijn vader en werd onze eerst zoon geboren. Een emotionele achtbaan, kan ik je vertellen. Dit had tijd nodig om een plek te krijgen bij mij. De enige uitweg was de weg er doorheen: ruimte geven aan emoties, veel ruimte!

In de periode die volgde merkte ik dat het onderwijs mij beperkte in wat ik nog meer
wilde. Ik ben toen terechtgekomen bij de Rabobank als vaardigheidstrainer, totdat in 2008 de economische crisis uitbrak en er ook bij de Rabobank een grijpcultuur ontstond, waar ik niet bij wilde hoorde. Ik heb toen ontslag genomen (als hoofdkostwinner met inmiddels twee jonge kinderen) en weer hadden we thuis te maken met een heftige periode: weinig inkomen en toch een gezin moeten onderhouden. In de periode van werkloosheid kreeg ik de kans om een twee jarige postdoctorale opleiding te gaan volgen aan het Radboud Universitair Medisch Centrum voor Mindfulness in Nijmegen. Dat was in 2010. Tijdens de opleiding had ik het voorrecht om als mindfulnesstrainer mijn eerste groepen te geven op de afdeling psychiatrie van het Radboud. Dit betrof vooral een groep mensen met terugkerende depressies. Opnieuw brak een heftige periode aan. De hoop op een derde kind werd namelijk bruut verstoord, toen bleek dat na 16 weken zwangerschap ons kind geen teken van leven meer gaf… Opnieuw mentaal alle zeilen bijzetten! Maar ook deze periode zijn we als gezin goed doorgekomen.

In 2012 studeerde ik af als categorie 1 mindfulnesstrainer en beviel mijn vrouw: ons gezin was een derde gezonder zoon rijker! In die tijd ben ik toen mijn eigen trainingsbureau gestart: www.beingmindful.nl
Ik voelde dat we eindelijk de wind mee hadden. Na een aantal banen op andere scholen, kreeg ik in 2016 een baan als mindfulnesstrainer (voor studenten en docenten), docent en vertrouwenspersoon op de Hogeschool Arnhem Nijmegen. Dat is nog steeds de plek waar ik 4 dagen per week met veel plezier werk.

In 2020 brak er in de wereld onrust uit: corona kwam op, Trump verloor de verkiezingen. Het Capitool werd bestormd. In Nederland waren er heftige rellen in Den Bosch en andere steden. Ik zag mensen in de vuurlinie strijden met gevaar voor eigen leven om te behouden wat ons dierbaar is.

Op dat moment wist ik het: ik besloot mij met mindfulness te richten op defensie en
politie, omdat zoveel beelden lieten zien dat er wellicht behoefte was aan mentale
bijstand. Tot mijn grote verbazing ontstonden er eenvoudig contacten binnen defensie met o.a. Special Forces Operators (veteranen en operationele SF), heb ik gesprekken gevoerd met mensen bij Luchtmobiele Brigade, Korps Mariniers, bij de luchtmacht. Er bleek behoefte en openheid te zijn voor mindfulness, maar de concrete stap bleef uit. Totdat de stichting Onbekende Helden in het vizier kwam!

Op mijn website (www.beingmindful.nl) heb ik inmiddels een aantal verhalen mogen
verzamelen van veteranen om mindfulness binnen defensie meer op de kaart te zetten. Om (nog meer) in te zetten op mentaal welbevinden!
In het voorjaar 2022 mag ik een pilot mindfulness-workshop aanbieden als vrijwilliger voor stichting Onbekende Helden. En dat doe ik met een grote erkenning en plezier!